حفظ ایمنی و خشک ماندن هیترهای مادون قرمز در حمام
قرار دادن هیتر مادون قرمز در حمام، در واقع نبردی با بخارات است. آب و الکتریسیته ترکیبی خطرناک هستند؛ اگر عایقبندی دستگاه حتی برای یک لحظه از کار بیفتد، ممکن است خطای الکتریکی رخ دهد. به همین دلیل، این دستگاهها به گونهای ساخته شدهاند که کاملاً از یکدیگر جدا باشند، حتی در شرایطی که حمام مانند سونا باشد.
چگونه از ورود آب جلوگیری میکنیم؟
برای جلوگیری از ورود آب، از مواد مناسب استفاده میکنیم؛ مثلاً از شیشه کوارتز و پوششهای سرامیکی استفاده میکنیم، زیرا این مواد رطوبت را جذب نمیکنند. همچنین، همه چیز را با فومهای سیلیکونی مهر و موم میکنیم؛ این کار مانع ورود بخارات به سیمها میشود. برخی شرکتها از پوششهای پلاستیکی ارزانقیمت استفاده میکنند، اما این پوششها با گرم شدن تغییر شکل میدهند؛ در نتیجه، مهر و مومبندی از بین میرود و بخارات وارد سیمها میشوند.
جزئیات مربوط به سیمکشی
ما از استانداردهای IPX4 یا بالاتر استفاده میکنیم؛ به عبارت ساده، این به این معناست که دستگاه میتواند در برابر پاشیدگی آب از هر جهت مقاومت کند. همچنین، از پوششهای FEP برای سیمها استفاده میکنیم؛ زیرا سیمهای PVC معمولی با گذشت زمان ترک میخورند یا حتی ذوب میشوند. اما FEP همچنان انعطافپذیر باقی میماند و سیمهای مسی را در امان نگه میدارد. همچنین، از بدنههای فلزی برای حفاظت از دستگاه استفاده میکنیم؛ اگر یکی از سیمها آسیب ببیند، جریان الکتریکی بلافاصله قطع میشود. اما به هر حال، صرف نظر از کیفیت دستگاه، حتماً باید از پریزهای GFCI یا RCD استفاده کرد؛ اینها آخرین لایه حفاظتی شما هستند.
مشکل اصلی: گرما در برابر آب
مشکل اینجاست که عایقبندی کامل، مانع از تخلیه گرما میشود. وقتی که اجزای دستگاه را با فومها و پوششهای ضخیم میپوشانیم تا از ورود بخارات جلوگیری کنیم، قطعات الکترونیکی داخلی نمیتوانند به راحتی تنفس کنند. نمیتوانیم به سادگی توان دستگاه را افزایش دهیم، بدون اینکه به محدودیتهای حرارتی توجه کنیم. اگر یک لامپ با توان بالا را در یک جعبه بسته قرار دهیم، سیمهای داخلی میتوانند آسیب ببینند. مهم این است که تعادل را حفظ کنیم؛ برای این کار، باید فضای کافی برای تنفس دستگاه فراهم کنیم و از سیستم تهویه مناسب استفاده کنیم.